Kel′ts′ki sutinky

Vil′yam Batler YEyts (1865–1939) otrymav Nobelivs′ku premiyu z literatury za svoyu natchnennu poeziyu, yaka «vyrazhaye duch tsiloyi natsiyi». TSya formula spravedlyva y schodo yoho prozy, nevypadkovo zh na porozi nezalezhnosti Irlandiyi nazva yoho eseyistychnoyi zbirky «Kel′ts′ki sutinky» stala obraznym oznachennyam us′oho natsional′noho literaturnoho vidrodzhennya, chil′nym predstavnykom yakoho buv pys′mennyk. «ZHmen′ka mriy», za yoho skromnym vyznachennyam, «Kel′ts′ki sutinky» — tse ekskursiya v kray feyri, istot, scho vedut′ rid vid davnich bohiv i ne nalezhat′ ni do syl svitla, ni do syl t′my, u krayinu duchiv i pryvydiv, a otzhe — v same sertse Irlandiyi, de narodni viruvannya syahayut′ tumannoyi pradavnyny, de sche zberihsya dar vizionerstva i de z potoybichchyam zavedeno ne vorohuvaty, a «obminyuvatysya lyub’yaznostyamy». Notatky fol′klorysta, yakyy retel′no i zachopleno zapysuvav opovidi selyan, peresypani tut pronyklyvymy komentaryamy pys′mennyka, yakyy i sam mav vizioners′kyy dosvid.