U nytkach chaosu

Tumanom aromativ pachne nich I v cholod moyu shkiru zahortaye. Prekrasnyy misyats′ yde meni navstrich. Vin pohlyadom miy svit perevertaye. Kudy zh ty?.. Tebe chmary obnyaly… Zakutaly v tsukrove pokryvalo. Vid mene tak daleko zavely, I sertse moye v smutku zamerzalo.