U nytkach chaosu

Tumanom aromativ pachne nič I v cholod moju škiru zahortaje. Prekrasnyj misjac′ jde meni navstrič. Vin pohljadom mij svit perevertaje. Kudy ž ty?.. Tebe chmary obnjaly… Zakutaly v cukrove pokryvalo. Vid mene tak daleko zavely, I serce moje v smutku zamerzalo.