POVIL′NA LYUDYNA: Zbirka poeziy

«Povil′na lyudyna» — tse zibrannya tekstiv z vydanoyi zbirky «Ahon» (2004, laureat literaturnoho konkursu vydavnytstva «Smoloskyp»), nevydanoyi zbirky «Read My Lips (Povtory tse za mnoyu)» (2006–2007) i novi — chytani y nechytani teksty — vidtodi y do 2022 roku. «Povil′na lyudyna» — nazva email-rozsylky Mykoly Leonovycha, yaka perekochuvala na papir. V ostann′omu vypusku «Povil′noyi lyudyny» z viys′ka Mykola pysav: «CHoho ne vystachaye. Ta chtozna. SCHoby putin zdoch, i peremohy Ukrayiny. Z reshtoyu mozhna daty sobi radu. SCHo raduye. Vsyaki pobutovi shtuky. Pomyvsya — super. Poprav rechi — duzhe dobre. Vypyv smachnoyi kavy, i azh ochi zamruzhylysya sami soboyu. CHoho ne stalosya. YA ne lyshyvsya takym, yak ranishe. I vodnochas ne z’yavylosya chohos′, choho ne bulo ranishe. YA ne stav za misyats′ schozhym na Zaliznoho Arni, ne nabuv yakoyis′ dodatkovoyi avtorytetnosti chy ekspertnosti, schoby komentuvaty neironichni vyslovlyuvannya u feysbutsi. Odnak ya sklav prysyahu na virnist′ Ukrayins′komu narodovi (tak stalosya, scho ya chytav tekst dlya vsiyeyi batareyi, a chloptsi povtoryuvaly za mnoyu, i potim kazaly, azh proynyalo). Bez pochuttya humoru v Ukrayins′komu viys′ku znachno tyazhche, nizh bez fizuchy. Ale tonka ironiya pry pikselizatsiyi peretvoryuyet′sya na zhorstkyy sarkazm».