I znaydesh ty skarb u sobi

Alisa nikoly ne bula bohoboyaznoyu parafiyankoyu, scho molylasya, persh nizh z’yisty pyrizhok. A dlya svyaschennyka ZHeremi vira bula povitryam, sensom isnuvannya. Ta parafiyan u tserkvi vs′oho dvanadtsyat′, yak tych apostoliv. I praktychna ateyistka Alisa vyrishuye dopomohty staromu druhovi pokraschyty tsi pokaznyky. Dlya neyi tse prosto cherhovyy proekt, yakyy treba «rozkrutyty». Ale zahlyblyuyuchys′ u svit duchovnoho, Alisa vidchuvaye, yak schos′ v niy pochynaye zminyuvatysya. Tisni stiny skeptytsyzmu ta ironiyi, scho zdavalysya yiy spravzhn′oyu svobodoyu, postupovo rozsuvayut′sya. Zdayet′sya, sche krok — i Alisi vidkryyet′sya istyna, yaku vona vperto ne chotila pomichaty. Ale vsesvit dovkola raptom stane nezmiryanym. I ne zahubyt′sya v nim lyshe toy, chto zrozumiye, choho choche naspravdi.