Demon Erosa. Temnye i svetlye storony lyubvi

«“Erot – dajmon”» – skazano v «Pire» Platona. Vot tak prosto i pryamo Platon posvyashhaet nas i svoich piruyushhich druzej v glubinnye aspekty lyubvi. Demon – eto otnyud′ ne zhivoe sushhestvo; pod nim sleduet ponimat′ fundamental′nuyu, archetipicheskuyu funkciyu chelovecheskich perezhivanij – ekzistencial′nuyu real′nost′ sovremennogo cheloveka. Demonicheskoe mozhet byt′ kak sozidatel′nym tak i razrushitel′nym – kogda odin element uzurpiruet vlast′ nad vsej lichnost′yu, my imeem delo s «oderzhimost′yu demonom», chto yavlyaetsya tradicionnym opredeleniem psichoza», – pishet Rollo Mej (1909–1994), amerikanskij psicholog i psichoterapevt, teoretik ekzistencial′noj psichologii. Karen CHorni (1885–1952) – amerikanskij psichoanalitik i psicholog, odna iz klyuchevych figur neofrejdizma – tozhe govorit ob opasnostyach «demona Erosa» dlya psichoemocional′nogo sostoyaniya cheloveka. Schitaya, vsled za Frejdom, chto lyubaya patologiya eto lish′ «uvelichitel′noe steklo» dlya vyyavleniya charakternych osobennostej chelovecheskoj psichiki, CHorni pokazyvaet temnye i svetlye storony lyubvi na primere nevroticheskich lichnostej, a takzhe obrashhaet osoboe vnimanie na problemy zhenskoj seksual′nosti.