Lyuby i day pomerty

YAk Beatles i fil′my pro Dzheymsa Bonda zminyly brytans′ku kul′turu: shpyhuns′ki trylery i patlati chloptsi zamist′ chervonych mundyriv i harmat. Odnoho zhovtnevoho dnya 1962 roku u svit vyyshov Love Me Do — debyutnyy al′bom «Bitlz», i «Doktor Nou» — pershyy fil′m pro Dzheymsa Bonda. Nevdovzi «Bitlz» staly nayvplyvovishym hurtom v istoriyi muzyky, a neperevershenyy ahent 007 — nayuspishnishym kinoheroyem usich chasiv. TSi novynky tsilkovyto zminyly muzychnu ta kinoindustriyi y reputatsiyu Brytaniyi u sviti: znenats′ka zamist′ chervonych mundyriv i harmat Anhliya pochala shtampuvaty shpyhuns′ki trylery i al′bomy patlatych chloptsiv. Bil′shist′ krayin mohly til′ky mriyaty pro peretvorennya kul′turnoho eksportu na vsesvitnye yavysche takoho masshtabu. A te, scho postimpers′ka Brytaniya odnochasno narodyla dvi sensatsiyi takoho rivnya — bezpretsedentnyy vypadok. «Lyuby i day pomerty» — tse istoriya dvoch velycheznych kul′turnych fenomeniv, scho oznachyly amerykans′ki prahnennya, fantaziyi ta uyavlennya lyudey pro samych sebe. Dzhon Higgz nazavzhdy zminyt′ vashe uyavlennya pro Beatles, Dzheymsa Bonda ta transatlantychnu popkul′turu: vid pershoprychyn nenavysti Bonda do Beatles ta chomu Pol Makkartni tak chotiv buty ahentom 007 i do istoriyi Ringo — zavoyovnyka divchyny Bonda. CHomu varto prochytaty knyzhku «Lyuby i day pomerty: Dzheyms Bond, "Bitlz" i brytans′kyy charakter»? Kul′turna istoriya postimpers′koyi Brytaniyi; Tvorche avtors′ke doslidzhennya dvoch kul′turnych ikon i toho, yak vony zachopyly uyavu Brytaniyi ta svitu; Labirynt kriz′ anhliys′ku mental′nist′, de vyshkolenyy ahent Bond zmahayet′sya iz samodiyal′nistyu liverpul′s′kych chlopchakiv. Pro avtora Dzhon Higgz (John Higgs) — anhliys′kyy pys′mennyk, prozayik, zhurnalist, kul′turoloh. Yoho tvory opublikovani u vyhlyadi romaniv (pid psevdonimom JMR Higgs), biohrafiy ta prats′ z istoriyi kul′tury. Higgz pyshe zokrema pro kontrkul′turu 1960-ch rokiv, prykladom yakoyi buly taki pys′mennyky, chudozhnyky ta aktyvisty, yak Timoti Liri, Robert Enton Vilson, Alan Mur ta The KLF. TSytaty CHerez ponuryy pohlyad i amplua bidolashnoho prostaka z talantu Ringo yak barabanschyka kepkuvaly. U 1980-ch chodyv zhart: «CHiba Ringo naykraschyy barabanschyk u sviti? Ta vin navit′ u Beatles ne naykraschyy barabanschyk!». Zaraz taki ringonenavysnyts′ki zharty vkazuyut′ na nalezhnist′ do pevnoyi vikovoyi hrupy. Muzykantiv i molodshych shanuval′nykiv, yaki sluchayut′, zokrema, yoho hru na barabanach u period mizh pisneyu «Tomorrow Never Knows» (1966) i al′bomom Dzhona Lennona «Plastic Ono Band» (1970), taki zharty spantelychuyut′. Poza sumnivom, Ringo hraye chudovo. Korin′ yoho maysternosti — u mayzhe samozrechenni: barabanschyk maye sluzhyty pisni, a ne utyskaty yiyi. Vin umiv vyhaduvaty absolyutno nespodivani, ale doskonali barabanni partiyi, scho neabyyak pokraschyly pisni typu «Come Together» abo «Rain». Za slovamy Deyva Grola, kolyshn′oho barabanschyka Nirvana i solista Foo Fighters, «Ringo buv korolem nastroyu». D. Dzh. Fontana, lehendarnyy barabanschyk Elvisa Presli, skazav, scho «nikoly v zhytti ne zustrichav takoho chudovoho vidchuttya tempu, yak u Ringo»4 . U 2011-mu zhurnal Rolling Stone prysudyv yomu p’yate mistse u reytynhu naykraschych barabanschykiv usich chasiv. ZHarty kintsya CHCH stolittya nahaduyut′: vyznaty, scho taka talanovyta lyudyna mohla vyyty z takoho rayonu, yak Dingl, bulo neprosto. Bond — tse eskapists′ka fantaziya zamozhnoyi, ale poranenoyi dushi. Fantaziya, zmal′ovana tak zhyvo, chesno i bezsoromno, scho vona perezhyla svoho tvortsya, pochala zhyty vlasnym zhyttyam i spiznala vsesvitn′oho uspichu. Bond — tse eskapizm i tsilespryamovanist′ u lyuds′kiy podobi, ale vin temnyy, yak usi idoly. Bond ne takyy, yak inshi brytans′ki heroyi — korol′ Artur, Robin Hud abo SHerlok Holms. Vin zranenyy i vsutsil′ zipsovanyy. Bond tvoryt′ dobro lyshe tomu, scho taka u n′oho robota. YAkscho zh robotu prybraty, personazh zlamayet′sya. Rany tvortsya neviddil′ni vid personazha, tozh boday sproba yoho vypravyty abo vyzvolyty mohla b zruynuvaty chary. YEn Fleming zamovyv pozolochenu drukars′ku mashynku, koly sche pysav pershyy roman, «Kazyno “Royal′”». Avtor, yakyy pochav pysaty, schob rozbahatity, zrobyv sobi zhest pidtrymky. Fleming ne prychovuvav, scho pyshe «bezsoromno, zarady vtichy i hroshey». Pozolochena drukars′ka mashynka, mozhna skazaty, stala predtecheyu holovnoho obrazu bondiany: krasyva oholena zhinka na lizhku, vkryta zolotom i het′ nezhyva. Interv’yuer: Vy vzhe mayete plany na maybutnye? YAki-nebud′ zadumy? Dzhon: Ne znayu… Mozhlyvo, bil′she znimatys′ u fil′mach. Nam usim ts′oho chotilosya b, bo tse duzhe veselo. Vazhko, ale na znimannyach mozhna dobryache porehotaty. Interv’yuer: A vy scho skazhete, Ringo? Ringo: Te same. Obozhnyuyu fil′my. Pol: Znayete, ya dumayu, my vsi chotily b znyatys′… U dobromu fil′mi. YAkyy my vsi vvazhaly b dobrym. I vypuskaty dobri plativky. Dzhordzh: Tobto tsey ty ne vvazhayesh dobrym? Pol: Vin nepohanyy. Sam rozumiyesh, scho ya mayu na uvazi. Dzhon: Hirshyy za «Dzheymsa Bonda», tak? Pol: Hirshyy za «Dzheymsa Bonda». Vidhuky «U tsentri uvahy — henial′nyy labirynt kriz′ anhliys′ku mental′nist′, de vyshkolenyy ahent Bond konkuruye iz samodiyal′nistyu liverpul′s′kych chlopchakiv. Use kolys′ mynaye, ale Bond bezsmertnyy, a «Bitlz» use sche na sluchu. Obydvi franshyzy vyroblyatymut′ produkt vichno. TSya knyzhka — chudovyy i, yak ne dyvno, prosvitnyts′kyy sposib zhayaty chas mizh serialamy», — The Wall Street Journal «U knyzhtsi «Lyuby i day pomerty» Higgz navodyt′ potuzhni arhumenty na koryst′ toho, scho ahenty 007 i «Fantastychna chetvirka» mayut′ osoblyve znachennya dlya svitu», — Salon «Dyvovyzhno», — Los Angeles Times «Higgz buduye svoyu rozpovid′ na yaskravych obrazach «Bitlz» ta yichn′oho fan-klubu, a takozh na evolyutsiyi obrazu Bonda ta yoho real′nych al′ter-eho. Rezul′tat — vdumlyva mandrivka popkul′turoyu, spovnena svizhych idey ta neochikuvanych zv'yazkiv», — Publishers Weekly «Tvorche avtors′ke doslidzhennya dvoch kul′turnych ikon i toho, yak vony zachopyly uyavu Brytaniyi ta svitu. Duzhe tsikave poyednannya popkul′tury ta istoriyi», — Booklist «Persha Bondiana «Doktor Nou» ta pershyy synhl «Bitlz» Love Me Do vyyshly 5 zhovtnya 1962 roku. Z ts′oho dyvovyzhnoho zbihu Dzhon Higgz vytkav smilyvu, slipucho-rozvazhal′nu krytyku popkul′tury. Vona rozumna, analitychna, ale y nadzvychayno vesela. Na kozhniy storintsi ye schos′ provokatyvne chy vykryval′ne», — The Mail on Sunday «U knyzi «Lyuby i day pomerty» Dzhon Higgz umilo poyednuye dva odnochasni yavyscha, schob rozpovisty pro kul′turnu istoriyu postimpers′koyi Brytaniyi. Za slovamy Higgza, dvi brytans′ki ikony takozh uosoblyuyut′ kontrastni pohlyady na zhyttya i polityku. Vin vykryvaye tsyu pychu z krytychnoyu uvahoyu do detaley», — The Economist «Dva povoyenni brytans′ki fenomeny, odyn z yakych uosoblyuye smert′, a inshyy — lyubov, protystavleno bezlichchyu henial′nych sposobiv», — The Spectator «Hostrosyuzhetnyy i tsikavyy. Higgz — zhvavyy pys′mennyk, yakyy zibrav bahato zachoplyvych skarbiv shistdesyaty rokiv brytans′koyi popkul′tury», — The Guardian