LEPROZORIY

Skil′ky raziv my blukaly v poshukach bezturbotnoho lita, dovershenych dniv, zhyvuchy yaki ne tyahnesh prynyshkle na plechach Zlo. TSya proscha v’yidayet′sya cherlenoyu pam ́yattyu terpkoho horobynovoho soku v pal′tsi, schob nikoly ne buty vidmytoyu, vychyschenoyu do losku bezdohannoho svitu, v yakomu... znachodysh vychid, i znovu hubyshsya. Stayeshsya vodoyu i sochyshsya v grunt — vyrostaye po tobi temnyy lis. Styhnesh kamenem — zaklyaklyy vid vidchayu zvir — i vidnyni y naviky ty mohyl′na plyta — imena i chysla. Batsyla, scho yiyi nesyla spalyty razom iz odyahom, domom, tilom i krov ́yu... prokazani vden′, vnochi i zranku marshruty vtechi suproty nezmohy chodyty. Zabuta real′nist′ i zalyshena u niy sut′ suproty vseosyazhnoho prymarnoho rayu. CHytay tsyu knyhu — fiksuysya u niy. I na vidtynku vlasnoyi vtechi, sproby ryatunku — STIY. Vidnyni y doviku mozhna ne viryty bil′she... v poeziyu. Vydano u spivpratsi ta za pidtrymky TSentru Gedankendach pry CHNU im. YU. Fed′kovycha ta Literaturnoho klubu «Art Hunters Club».