Na piru sudeb

Predlagaetsya avtobiograficheskaya proza poeta, pisatelya, perevodchika, svyazannaya s ego izbrannymi knigami. Eto ne bibliograficheskij roman v duche «rasskazov o knigach», no «pir sudeb», gde vremya to otchodit na zadnij plan, to vydvigaetsya vpered i samo stanovitsya glavnym geroem sobytij zrimych i potaennych, prevrashhayas′ iz konteksta v tekst.