Pro svitovu istoriyu mozhna rozpovidaty po-riznomu. Mozhna yty za chronolohiyeyu, yak tse zazvychay roblyat′ u pidruchnykach. Pochaty z paleolitu y nekvaplyvo ruchatysya do suchasnosti. YAkscho ye nastriy, a holovne — chas. Abo zh ruchatysya za kartoyu — vid krayiny do krayiny. Zi schodu na zachid. CHy navpaky. Ale ne mensh tsikavo diznavatysya pro mynule v rytmi vlasnoho zhyttya, zhaduyuchy daleki ta blyz′ki podiyi kozhnoho dnya, nevelykymy, ale smachnymy «shmatochkamy». YAk desert do kavy. Abo dodatok do rozmovy. Same tak rozpovidaye istoriyu u svoyiy noviy knyzhtsi Oleksiy Mustafin. Povchal′ni, korysni, velychni chy drib’yazkovi, smishni y trahichni... taki rizni, ale tsikavi epizody z «biohrafiyi» lyudstva u styslych «blohach». Kaleydoskop istoriy peretvoryuyet′sya na svoyeridnyy schodennyk avtora... ta «perekydnyy» kalendar dlya chytacha. Druha chastyna «CHasoslova» ochoplyuye chotyry misyatsi roku — z travnya po serpen′.
