Tanya Malyarchuk vpershe oprilyudnila «Zvіroslov» (bestіarіj) 2009-go. Vіn pisavsya dva roki і stav її p’yatoyu knizhkoyu prozi, knizhkoyu іstorіj. Malyarchuk і do togo bula vpravnoyu rozpovіdachkoyu vlasnich іstorіj, a tut-ot viyavilosya: vona shhe j pristrasna kolekcіonerka chuzhich. A dobrij kolekcіoner nіkoli ne pokazhe vsі nazbiranі artefakti naraz, najkrashhe priberezhe dlya obranich і na potіm. ZHoden tvіr u cіj knizhcі ne є tim, chim prikidaєt′sya. Tekst tut tak strіmko perechodit′ u pіdtekst, shho sprobuj nazdozheni. Tanya, prezentuyuchi todі zbіrku, zgaduvala pro robotu nad neyu: poshtovchom stav pereїzd z Іvano-Frankіvs′ka do Kiєva. Vona shhodnya bachila desyatki mіstyanok, schozhich odna na odnu: v tich samich spravach shvendyayut′ timi samimi tipovimi mіkrorajonami. Tanya urіznomanіtnyuvala їchnє zhittya, zrobivshi zhіnochok geroїnyami svoїch opovіdan′. U «Zvіroslovі» є vіsіm kiїvs′kich іstorіj, odna l′vіvs′ka (nache lishe dlya togo, shhobi uvirazniti Kiїv) і odna – tranzitna vokzal′na stancіya «Mironіvka».