MYSHOLOVKA: povist′, 2-he vydannya

Usi vony raptovo vypaly v aut. Hliba pidstupno rozvely divchata. Ryta, namahayuchys′ yoho zakadryty, nachyzhachyla durnyts′. Vlad zablukav u zazdroschach. YUl′ka y sobi vlyapalasya v chalepu. A naybil′she distalosya Tori: zastavshy Hliba z Rytoyu, ne znala, yak dali zhyty. Real′nist′ kynula zhorstokyy vyklyk. YIyi svit pishov obertom. I Tori vyrishyla machnuty na vse y usich — skil′ky krutoho y komfortnoho v interneti. Novyy znayomyy bahato znaye pro neyi, vyperedzhaye yiyi dumky y bazhannya. Yoho zuchvalist′ vabyt′. Te, scho yomu dvadtsyat′ p’yat′, zavodyt′. Bazhannya yoho pobachyty znesylyuye. A yakyy nik u n′oho — Feniks. YIyi nik tezh zahadkovyy — Enihma. Tori rvalo do zustrichi z nym, i ne puskaly vypadkovosti. Nareshti vona pobachyt′ Feniksa, i v nych vidbudet′sya vse. Kozhen krok korydorom hotelyu viv yiyi do krachu ilyuziy, zitknennya z nebezpekoyu i do vbyvchoho prozrinnya: tse — mysholovka.