Tol′ko den′gi i nichego lichnogo

Kak izvestno, nadezhda umiraet poslednej. Vot i geroi rasskazov, povesti i romana v etoj knige, nesmotrya ni na chto veryat, chto temnaya polosa zhizni ne vechna. I vperedi budet eshhe mnogo radostnogo i svetlogo. Konechno, inoj raz zhitejskie obstoyatel′stva stavyat nam ochen′ slozhnye zadachi, i kazhdyj ishhet svoi puti, svoi dorogi...