Solnechnye pyatna

Dvoe na ostrovke zhizni sredi vyzhzhennoj pustyni - v odezhde, zadychayas′ ot smecha, podnimaya kaskady bryzg, my pleshhemsya v teploj vode, pochti do samogo zakata sidim pod derev′yami, boltaem o vsyakich pustyakach, poroj nelovko zamolkaem i bystro otvodim vzglyad. Mogla li ya v zdravom ume predpolozhit′, chto kem-to choroshim, tem, kogo ya davno zhdala, stanet dlya menya paren′ luchshej podrugi, dalekij i nedosyagaemyj zhitel′ drugogo mira?..