SHeptucha

Ol′ha Petrivna Kryvenko, po materi Pervotsvit, lipyt′ dokupy shlyub, a vin ne lipyt′sya. SCHo prystoynishyy i povazhnishyy fasad, scho solidnishyy vyhlyad tse maye zboku, to vidchutnisha pustka i porozhnecha za lashtunkamy. Samotnist′, strach pered vikom, pravda, yaku nemaye syl bil′she prychovuvaty... TSe vse ne zakinchyt′sya dobrom. Ni, heroyinya ne divchynka, schob prosto tak tikaty z domu, vse-taky vona povazhna lyudyna, perekladachka zi staloyu kliyenturoyu i profesiynym renome. Ale, tym ne menshe, vona vtekla... Vtekla u babynu chatu na krayu svitu, vtekla na dalekyy zakynutyy chutir z namirom pozhyty tychym usamitnenym zhyttyam, rozibratysya u sobi, podumaty, vreshti-resht. Ale tychyy usamitnenyy kutochok vyyavyvsya daleko ne prostym. CHest′ i nechyst′, zhyve i nezhyve, choloviky i zhinky, nasyllya i bezsyllya, lyubov i zrada — vse zmishalosya na nashomu prykordonni. Baba svoho chasu vid′muvaly i lyshyly po sobi neabyyaku reputatsiyu, yaku choch-ne-choch dovodyt′sya vypravdovuvaty. Stari hrichy y zlochyny ne bazhayut′ sydity tycho i probyvayut′sya nazovni, shukayuchy pomsty i spravedlyvosti. Suchasni hrishnyky ne vidstayut′ vid todishnich, nahorodyvshy takoho, scho bez nalyvky ne rozibratysya. A potim pochalasya viyna.