Plastylin imperiyi

Roman demonstruye yak Rosiya zasobamy ideolohiyi, a prostishe tonnamy tsynichnoyi brechni, formuye z hromadyan led′ ne pervisnych dykuniv, yaki za mezhamy vlasnych kordoniv mozhut′ vbyvaty, teroryzuvaty, hrabuvaty. Sumish rudymentiv komunizmu, a same — nasyl′stvo, neterpymist′, brechnya, povna znevaha do prav lyudyny, nivelyatsiya voli, prava na tvorchist′, vykryvlene rozuminnya pravoslav’ya — os′ nepovna charakterystyka putinizmu. Prochor Lyevadov, kolyshniy dribnyy zlodiy z velykym tyuremnym dosvidom, pislya toho, yak druzhyna zavershuye zhyttya samohubstvom, kydaye svoye zhytlo y prosyt′sya u monastyrs′kiy prytulok. Tut Prochor vpershe zadumuyet′sya nad pytannyamy viry, sutnosti Boha, Vitchyzny y prychodyt′ do vysnovku, scho derzhava vse zhyttya vytyrala ob n′oho nohy. Z rann′oho dytynstva, pozayak vin syrota, ne dala yomu naymenshoho shansu vidbutysya tsil′noyu lyudynoyu. Rosiya napadaye na Ukrayinu, pid stinamy monastyrya formuyut′ zahony «opolchentsiv». Ti, scho vchora mriyaly pro chernetstvo — zholoshuyut′sya v naymantsi. FSB vyhribaye z bohadil′ni usich bezprytul′nych y vidpravlyaye na front. Batyushka Lazar i sobi mriye staty «heroyem otyechyestva», verbuye kolyshnich zekiv. Prochor Lyevadov dobrovil′no vyrishuye podatys′ na viynu, chocha vin chy ne yedynyy sered meshkantsiv bohadil′ni prekrasno rozumiye yiyi zaharbnyts′ku, kolonial′nu sut′. V tsilomu roman rozkryvaye dehradatsiyu totalitarnoho rosiys′koho suspil′stva, yoho tsilkovytu amoral′nist′ i zanepad na tli rozv’yazanoyi proty Ukrayiny viyny.