Myna Mazaylo. Patetychna sonata

U «Patetychniy sonati» rozhortayet′sya svoyeridna panorama ukrayins′koyi revolyutsiyi. Kulish zoseredzhuye diyu v stinach budynku: na druhomu poversi zhyve heneral Perots′kyy — zavoyovnyk, kotryy nenavydyt′ use ukrayins′ke, z yoho vikna zvysaye rosiys′kyy trykolor. Na pershomu zh meshkaye vchytel′ krasnopysannya z don′koyu Marynoyu. Divchyna hraye na pianino Betchovena y hotuye povstannya, yake maye povalyty bil′shovyts′ku vladu. I poky Maryna diye, zakochanyy u neyi romantyk Il′ko sumnivayet′sya, yakyy shlyach vybraty. U p’yesi «Myna Mazaylo» Kulish hovoryt′ pro schozhi temy, choch i pidchodyt′ z inshoho boku. Zakonosluchnyanomu chynovnykovi Myni Mazaylu zla dolya dodala vsich mozhlyvych neharazdiv, sprychynenych «malorosiys′kym» prizvyschem... A sproba yoho zminyty rozkolola rodynu na dva vorozhi tabory. Tak, zdavalosya b, na pershyy pohlyad simeyna superechka pererostaye u hlobal′nu problemu samoidentyfikatsiyi ta natsional′no-kul′turnoyi identychnosti.