Lyudy v hnizdach

U kozhniy rodyni ye istoriyi, scho nezminno perepovidayut′sya z pokolinnya v pokolinnya, mov skladova tayemnychoho rytualu. Inshi zalyshayut′sya poza kadrom i zhodom mayzhe znykayut′, osidayuchy pylom na starych fotokartkach abo rozpadayuchys′ na absurdni y nezbahnenni frahmenty. «Lyudy v hnizdach»— tse svoyeridna sumish pershych i druhych, poznachena lehkym humorom, parodiyeyu ta dekonstruktsiyeyu. YAk, zreshtoyu, dekonstruyovano led′ ne tsilu istorychnu pam’yat′ (zokrema lokal′nu, rodynnu) v nashiy chastyni svitu. Do syuzhetu tsiyeyi knyzhky potrapyly romantychni vtechi, strilyanyna na fronti ta v tylu, neymovirni povoroty doli— y samotnye pokynute pianino, scho zhuryt′sya na vokzali, v toy chas yak koni z vershnykamy zvychno zbihayut′ schodamy na druhyy poverch, a pryvydy davno pomerlych rodychiv stycha pid’yidayut′ yabluchne varennya