LALI. SAN′OK I VADYK : povist′

U zvorushlyviy povisti «Lali» yshlosya pro divchynu, sim’ya yakoyi pereyichala v Ukrayinu z Hruziyi (Sakartvelo), ryatuyuchys′ vid rosiys′kych zaharbnykiv. Bulo ne prosto — nova krayina, shkola, de ne vsi pryyazni, neporozuminnya z bat′kamy. Pislya bahat′och vyprobuvan′ vona zvykla do obstavyn, znayshla druziv i, zdayet′sya, navit′ kochannya… Ale y tut Lali nazdohnala viyna. YIyi sim’ya zalyshylasya v Ukrayini, a tato pishov na front. Lali ta yiyi druzi shvydko doroslishaly — chtos′ stav volonterom, chtos′ kardynal′no zminyv plany na maybutnye, namahayuchys′ nablyzyty peremohu. Vstupyvshy do universytetu, vona tezh doluchylasya do volonterstva i prodovzhuye zustrichatysya iz San′kom, kolyshnim naybil′shym yiyi vorohom. Ta stosunky chomus′ ne kleyat′sya, i Lali ne mozhe zrozumity, chto v ts′omu vynen: vona, vidstan′ chy… insha. Spravzhnim druhom staye Vadyk, yakyy kolys′ povodyvsya yak lehkovazhnyy mazhor, a til′ky-no pochalasya viyna, dobrovil′no pishov na front. Ta chy til′ky druhom? Duzhe skladno zdiysnyty svoyi mriyi, koly na ridne misto letyat′ rakety, a nayblyzhchi lyudy ryzykuyut′ zhyttyam na fronti. I vse-taky Lali znachodyt′ ulyublenu spravu, namahayet′sya pochuty svoye sertse, perezhyvaye za krayinu, scho stala yiy domom, chekaye kochannya…