Dorohovkazy : roman

CHy mozhna zminyty mynule? Tak, yakscho znaty dorohu. Tochnishe, Dorohu, yedynu i nepovtornu — kriz′ chas, vid dynozavriv i starodavnich tsyvilizatsiy azh u kosmichno-futurystychnu dobu. Obrani z riznych stolit′ umiyut′ yiyi dolaty. Tasuyut′ podiyi, manipulyuyut′ istoriyeyu... abo prosto budenno sobi zaroblyayut′ na prozhyttya. Koho tut til′ky ne strinesh: i horezvisnych dyktatoriv, i slavetnych pys′mennykiv, i bezimennych propaschych vidlyudnykiv u pozachassi. A sered inshych yizdyat′ Dorohoyu dvoye: bat′ko i syn, pryamuyut′ nazustrich doli — zl′otu abo zahybeli. Za shturmaniv zhe u tych vodiyiv nezvychni, ale poetychni, vysokotechnolohichni ta norovlyvi suputnytsi. Obydva ekipazhi dolayut′ pereshkody y vorohiv, shukayuchy vidpovidi na zhyttyevo vazhlyvu zahadku. Use vyrishyt′sya pry ostann′omu povoroti na Vavylon — i ne obiydet′sya bez drakoniv, takych lyubych sertsyu Dzhordzha Martina, scho vin azh ekranizatsiyu obitsyaye.