CHornyy krasun′ : povist′

Ponad p’yatdesyat mil′yoniv prodanych prymirnykiv u vs′omu sviti, chil′ne mistsya v povazhnych knyzhkovych reytynhach ta nevhasyma lyubov chytachiv, kotra skolychuye sertsya ditlachiv i doroslych uzhe ne odne stolittya — tse yakscho duzhe styslo pro yedynyy, a tomu y holovnyy roman brytans′koyi pys′mennytsi Anny S′yuel pid nazvoyu «CHornyy Krasun′». Sya knyzhka ye svoyeridnym zaklychnym lystom avtorky do lyudey, yiyi vyzrilym prochannyam pro myloserdya, spivchuttya ta poshanu do koney. CHocha, mozhlyvo, ydet′sya ne til′ky pro tvaryn abo holovno ne pro nych?.. Adzhe istoriya CHornoho Krasunya — pevnym chynom alehoriya z ponevolenoyu lyudynoyu, yaka radiye i poterpaye, koly tak zavhodno inshym. Uv oserdya tvoru pokladeno chuynu rozpovid′ pro konya neymovirnoyi krasy, yakyy zhaduye svoyi molodechi bezklopitni roky kolo matinky, tryvozhnu rozluku z neyu, potraplyannya do bahatoobitsyal′nych hospodariv, zavedennya pershych spravzhnich pryyateliv i… i podal′shu zhyttyevu kruhovert′, kotru niyak ne spynyty ta yakiy ne mozhna opyratysya, ale kotra vypovnyuye rozdumamy pro te, scho spravdi suttyeve ne lyshe na tli londons′kych peyzazhiv, pomizh zvychayiv Viktorians′koyi epochy, a zavshe: uchora, nyni y zavtra, choch by yakym merechkym vono ne vydavalosya...