Bezholovi Isusyky nikoly ne plachut′ : povisti / Lev Staryy

Marta zhyve na kladovyschi sered mohyl – vona boyit′sya vlasnoyi tini ta sebe samoyi. Anzhelka prodaye svoye tilo cholovikam, aby ne pomerty z holodu. V okopi na peredoviy sche zhevriye choloviche zhyttya, ta viyna povoli yoho styraye. Ahapka tikaye vid vovkiv ta smerti – v yiyi hrudyach rak, vin kleshnyamy obtynaye yiyi plot′. Vas′ka blukaye pokynutymy mistsyamy, sluchaye zabuti bayky ta mriye pro zhyttya, yake nikoly dlya n′oho ne nastane. Hudut′ terykony, rozpuskayet′sya heran′ i povitrya styhne zhasmynom – a bezholovi Isusyky na tsvyntaryach y dosi movchat′. Ta chtos′ maye rozpovisty yichnyu molytvu… TSya knyha pro bil′, yakyy chovayet′sya u tinyavi lyuds′kych oblych. I pro zhyttya, yake popry vse – prorostaye znov.