TSynichni teoriyi pro hender, rasu ta identychnist′. I chomu vony zhubni dlya nas usich

Vy chuly, scho mova — tse nasyl′stvo, a nauka — seksysts′ka? Mozhlyvo, vam hovoryly, scho ozhyrinnya — tse zdorovo, abo scho ne isnuye takoho ponyattya, yak biolohichna stat′, chy scho lyshe bili lyudy mozhut′ buty rasystamy? Ziznaytesya, vas bentezhat′ tsi ideyi. I vy niyak ne zbahnete, yak yim vdalosya tak shvydko kynuty vyklyk us′omu zachidnomu suspil′stvu. Helen Plakrouz i Dzheyms Lindsey prostezhyly evolyutsiyu tsych idey vid frantsuz′koho postmodernizmu do s′ohodennya. Avtory dovodyat′: postmodernizm ne pomer. Navpaky, vin vyyshov za mezhi universytetiv i pereris u «svyaschennu viynu» proty Zachodu, nauky, svobody slova y liberalizmu. Teper postmodernizm — tse kvazirelihiya identychnosti, yaka maye svoyu dohmatyku ta voyovnychych adeptiv, spovnenych rishuchosti navernuty inakodumtsiv, a inakshe — zmusyty yich movchaty. Utim, avtory pevni: movchaty my ne mayemo prava.