CHeloveku nado malo

V stichach Roberta Rozhdestvenskogo, po pravu odnogo iz samych izvestnych liricheskich poetov-shestidesyatnikov, mnogo iskrennej dobroty i yarkoj, podlinnoj lyubvi k okruzhayushhemu miru. Rozhdestvenskij sozdal prekrasnye i glubokie proizvedeniya, temy kotorych vsegda budut volnovat′ cheloveka. Eto voprosy molodosti i zrelosti, puti i vozmozhnosti samorealizacii, poisk svoego mesta i pravdy zhizni, istiny, chto sokryta pod pologom budnej, no nachoditsya sovsem ryadom.