Rizdvyani spravy detektyva ZHerara

Uzymku slavetnyy detektyv ZHerar nudyvsya. Na chutori Vytivka ani smachnoyi zelenyny, ani kaverznych istoriy — naykraschych likiv vid nud′hy. Azh os′ choch yakas′ rozvaha: do nych yide Orkestr dyatla Dyadechka z kontsertom do Dnya Svyatoho Mykolaya v zayachomu yaru. I chocha ZHerar ne chorovyy svystun, a detektyv, ale y dlya n′oho znaydet′sya robota: sprava pro viyalo prymy kapibary. I vin vychodyt′ na stsenu, sebto beret′sya do rozsliduvannya. Koly zh Vytivkoyu popovzly chutky pro poyavu chornoho horobtsya, yakyy vershyt′ svoyi temni spravy, i shistdesyat visim horobtsiv nazhachano zachayilysya, — chiba mih ZHerar lyshytysya ostoron′? I navit′ na Rizdvo, perebuvayuchy v Karpatach, vin ne til′ky rozkoshuvav i sluchav kolyadky, a y shukav dlya vedmedyka Mis′ka zahublenu lyul′ku. Bo niyaka vin ne velyka mysha, a slavetnyy detektyv. I dovesty tse dlya n′oho — sprava chesti!