Za kyslymy lisamy, u samij huščavyni stoït′ majetok Vindzoriv. Uže bahato rokiv nichto ne navažujet′sja tudy zaïždžaty. Miscevi obchodjat′ cej budynok desjatoju dorohoju, a vsjakomu, chto zapytaje dorohu do n′oho, kažut′, ščo zvidty nemaje vorottja. Ale Molli ta Kipu — ditjam, jaki zalyšylysja sami-samisin′ki na c′omu sviti, — jaknajšvydše potriben prytulok i trochy ïži. Popry vsi perestorohy ta pohane peredčuttja, vony vse ž taky navažujut′sja poïchaty do majetku. Ditjam udast′sja tam otrymaty robotu, ale dovedet′sja vidkryty strašnu tajemnycju sim’ï ta zustrity Ničnoho sadivnyka — dyvnoho čolovika, čerez jakoho vony ne zmožut′ zasnuty…