KIBERŠULER : povist′, 2-he vydannja

Kol′ka z Andrjuchoju ljubljat′ lito na ričci — tam i vidpočyneš, i potrenuješsja, i svobodu vidčuješ cpovna. C′oho razu ïm pofartylo poznajomytysja z klasnymy divčatamy. Nu vže ščob tak sobi prosto poznajomytysja — ne skažeš: Kol′ci spočatku navit′ boljače bulo. A divčata — dotepni, z takymy ne skučno. U Serho Flinta inša istorija: ambicij more, a do krasyvoho žyttja u provincijnych Kozlyščach ne dotjahnutysja. Os′ i počav duryty svit, ščob rozbahatity, pidsterihajučy naïvnych, jak jomu zdavalosja, pacaniv — u nych nul′ oberežnosti. Metod obrav drajvovyj, vin že — kibermen, ne bude po kyšenjach šaryty. Serho vyjavyvsja banal′nym šulerom, jakych bahato i v interneti. Ta j ne takymy naïvnymy, jak spodivavsja, buly ti, koho zapysav u žertvy. Otrymavšy vid nych dali nikudy, narešti vyrišyv počaty žyttja z nulja. A ščo tam u veseloï kompaniï? Ïm azartno — jak u detektyvi, prykol′no — jak u komediï. I vsi zakochani. Kanikuly ž!