SHovk

Persh nіzh stati pis′mennikom, Alessandro Barіkko buv muzikantom. Mozhe, tomu poetichna mova «SHovku» nagaduє pіsnyu svoїm nespіshnim plinom, svoїmi povtorami-prispіvami. Slova cієї pіsnі — pro koshtovnij shovk, pro cholovіkіv, yakі zaradi spravi svogo zhittya virushayut′ za kraj svіtu, yakі tvoryat′ krasu, abi vіdnajti u c′omu zhittі sens. Ale v pіsnі є j melodіya. Ce kochannya, ce zhіnka — vitonchena, vіrna, pristrasna… Erve ZHonkura, shho polovinu zhittya mrіyav pro nedosyazhnu yapons′ku krasunyu, ticha muzika kochannya zavzhdi ogortala, yak nevagomij shovk, daruvala procholodu v speku і zіgrіvala v cholodnіj samotnostі.