Smaragd

U chvilinu vіdchayu vіn, sin partorga kolgospu і ciganki, shho chodila z taborom, vigukne: «YA і sam ne znayu, chto ya, ale ne zlodіj — ce tochno!». Koli v Afganіstanі smert′ zazirne v ochі, zhalkuvatime lishe, shho pomre, tak і ne pіznavshi spravzhn′ogo kochannya. A koli vizhive і kochannya postukaє u zmuchene serce — zlyakavshis′ svoєї nemochі, vіdshtovchne vimrіyane pochuttya. Ta chi vdast′sya poboroti lyubov jomu, teper uzhe chencyu Varfolomіyu, shho dav obіtnicyu sluzhiti Gospodu і lyudyam?