Lilya. Paryzh. Kochannya

Halyna Horyts′ka — ukrayins′ka pys′mennytsya, istoryk za fachom, vykladachka, kandydatka politychnych nauk. Narodylasya v Kyyevi. Koly navchalasya v aspiranturi, pochala pysaty sviy pershyy roman «Dorohy, scho vedut′ u Kayir». Vin razom iz tr′oma inshymy romanamy — «Nebo dlya tych, chto maye kryla», «Ostr(i)v», «Karpats′kyy antydepresant» — uviyshov u pershu knyzhku avtorky «Ostr(i)v», yaku vydalo vydavnytstvo «Folio». U seriyi «Retroroman» vyyshly drukom dva romany Halyny Horyts′koyi «TSerkva Svyatoho Dzheymsa Bonda ta inshi vorohy» y «Tovarystvo osyrotilych ateyistiv». a v seriyi «ZHinocha proza» — romany «Marichka. Kyyiv. Zrada» ta «Nadiya. Honkong. Katarsys». Maks bula z Lileyu vzhe dosyt′ dovho — tsilu vichnist′. TSe duzhe ne prosto poyasnyty. Vona navit′ sobi ziznalasya ne vidrazu, scho lyubyt′ yiyi — zhinku. I sama vona takozh zhinochoyi stati, odnak svyato viryt′, scho ne isnuye yakohos′ pevnoho kochannya mizh cholovikom i zhinkoyu. YE prosto kochannya zahalom: yak mizh cholovikom i zhinkoyu, tak i mizh zhinkoyu y zhinkoyu, i mizh cholovikom i cholovikom. Odnak, chy vse tak odnoznachno?.. Lilya perekonana, scho v zhytti holovne zrozumity — chto ty ye. I zadlya ts′oho yiy znadobyt′sya znachno bil′she, nizh proyty piv YEvropy v poshukach svoho zamku — piznannya spravzhn′oho pryznachennya i pryynyattya sebe...