Viktoriya. Pan. Holod

U svitoviy literaturi Knut Hamsun postaye peredusim ospivuvachem kochannya, myttsem, yakyy vidkryv i zobrazyv novi vidtinky y napivtony lyubovi. Prymirom, v istoriya kochannya «Viktoriya» yunyy mytets′ zhaduye svoyu pershu lyubov — iz lit dytynstva. Odnak ne mozhe spodivatysya na vzayemnist′, bo vin lyshe syn miroshnyka y navryad chy pannochka mohla zatsikavytysya nym. Z rokamy vin zdobuv vyznannya, stavshy vidomym pys′mennykom, utim tak i ne pomichaye, scho Viktoriya zakochalasya v n′oho. Vin zhyve spohadamy pro yunats′ke kochannya, ilyuziyeyu, yaku nadumav, ne zauvazhuyuchy real′nosti. U povisti «Pan» ospivano lyubov yak yednannya z pryrodoyu i kochannya yak vseochopne pochuttya, yake zatyahuye u sviy vyr kozhnoho. Leytenant Hlan vidlyud′kuvato zbuvaye dozvillya podali vid mist i sil, oselyvshys′ u chatyni kray lisu iz vydom na fiord. Vin, mov antychnyy boh Pan, yednayet′sya z pryrodoyu i viddayet′sya yiyi vladi, pidpadayuchy pid charunok chystoty, yaku vyyavlyaye nepovnolitnya YEva. I choch u divchyny ye cholovik, i navit′ kochanets′, use zh vona — yak vtilennya pramateri — ladna dilytysya svoyimy svitlom i teplom ische y iz Hlanom. A v napivholodnoho molodyka z povisti «Holod» postiyno zrynayut′ erotychni fantaziyi, y u kozhniy strichniy vin bachyt′ ideal vymriyanoyi krasuni, yaka butsim meshkaye v zamku Ilayali. Utim kozhen iz heroyiv Knuta Hamsuna tak i ne skushtuvav plodiv kochannya i ne spromihsya spovna spyty char nizhnosti y lyubovi. Kozhen iz nych ne mozhe vidkryty svoyeyi dushi spravzhnim syl′nym pochuttyam.