Trava, scho sumku kata obvyva

Flaviya de Lyus ne vmiye prosto hratysya, yak usi dity, — vona obov’yazkovo schos′ nachimichyt′ u vsich sensach ts′oho slova. Kozhna pryhoda dozvolyaye yiy vdoskonalyuvaty svoyi znannya z chimiyi, tochnishe, «sklyanoyi muzyky», yak kazhe sama divchynka. YIy podobayut′sya zlochyntsi, yaki znayut′sya na otruti, a sama Flaviya — yuna slidcha. Vona rozvazhlyvo myslyt′, yak SHerlok Holms, i vrachovuye naymenshi dribnytsi, yak mis Marpl. Inodi tse trochy nebezpechno, ale Flaviya ne z lyaklyvych. Tam, de inshi dity tremtyat′ zo strachu, vona sposterihaye za reaktsiyeyu chimichnych rechovyn, tam, de inshi zachodyat′ u hluchyy kut, shukachka pryhod znachodyt′ vychid. Vona vmiye vytoncheno y vluchno zhartuvaty, yak spravzhnya anhliyka, navit′ yakscho sytuatsiya staye haryachoyu y nebezpechnoyu. TS′oho razu Flaviyi dovedet′sya rozibratysya v prychynach zahadkovych smertey — vidomoho mandrivnoho lyal′karya ta chlopchyka. Intryha zavede yiyi v taki netri, scho deduktsiya dast′ zbiy i zachochet′sya zdatysya. Prote Flaviya vsi spravy dovodyt′ do kintsya, choho b yiy tse ne vartuvalo.