Pidrachunok chudes

Tanner H'yuz vyris pid opikoyu didusya y babusi, i, nadychnuvshys′ prykladom dida, staye spetspryznachentsem. Use zhyttya vin proviv u roz'yizdach. Pered smertyu babusya daye yomu nastanovu: «Znaydy te mistse, yakomu ty nalezhysh...» A sche vona nazyvaye im'ya bat′ka, yakoho vin nikoly ne znav, i kazhe, de yoho shukaty. TSikavist′ bere horu — i Tanner pryyizhdzhaye v Eshboro, schob rozpytaty pro bat′ka. Tam vin zustrichaye Keytlin Kuper — likarku ta samotnyu matir. Mizh nymy myttyevo spalachuye iskra. Tym chasom, u chatyni na mezhi z natsional′nym lisom samotn′o dozhyvaye viku vos′mydesyatytr′ochrichnyy Dzhasper. Yoho yedynyy kompan′yon — pes Arlo, a dni cholovika spovneni spohadiv pro trahichnyy vypadok, scho stavsya bahato desyatylit′ tomu. Koly do Dzhaspera dochodyat′ chutky pro poyavu v lisi biloho olenya — lehendarnoho stvorinnya, yakym zachoplyuvavsya sche yoho bat′ko, — vin oderzhymo prahne zachystyty tvarynu vid brakon′yeriv. Koly doli tsych heroyiv pereplitayut′sya, nichto z nych ne chekaye na dyvo... Ale, mozhlyvo, same vono zdatne nazavzhdy zminyty yichnye maybutnye. «Sparks — spravzhniy mayster svoyeyi spravy. Peyzazhi, nemov iz kartynky, heroyi, u yakych zakochuyeshsya z pershych storinok... TSe te same malen′ke dyvo, yakoho zavzhdy chekayesh vid yoho knyzhok», — The Washington Post