Persha lyudyna

Al′bera Kamyu (1913 —1960), frantsuz′koho romanista, filosofa, publitsysta, laureata Nobelivs′koyi premiyi 1957 r., za zhyttya nazyvaly «volodarem dum», i nyni vin vvazhayet′sya odnym z nayvyznachnishych pys′mennykiv i myslyteliv CHCH stolittya, tvory yakoho perebuvayut′ na styku chudozhn′oyi prozy i filosofs′koho traktatu. Kamyu prahnuv zalyshatysya povnistyu nezalezhnym, perebuvayuchy v huschavyni suspil′no-ideolohichnoyi bytvy, ne prystavaty do zhodnoho iz supernyts′kych taboriv, scho y znayshlo vidobrazhennya v yoho tvorach. U vydavnytstvi «Folio» vyyshly drukom yoho knyzhky «CHuzhyy», «CHuma», «Padinnya», «P’yesy», «Vyhnannya i tsarstvo». «Persha lyudyna» — nezavershenyy avtobiohrafichnyy roman Kamyu, yakyy pobachyv svit lyshe cherez tretynu stolittya pislya smerti avtora i mav pryholomshlyvyy uspich. Koly 4 sichnya 1960 roku pys′mennyk zahynuv v avtokatastrofi, chornovyy rukopys «Pershoyi lyudyny» vyyavyly u yoho dorozhniy valizi. Roman ochoplyuye zhyttya ZHaka Kormeri vid narodzhennya do yoho navchannya u litseyi v Alzhyri — tse zvorushlyva rozpovid′ pro dytynstvo, otrotstvo, bolisnu lyubov syna do materi, pro poshuk znykloho bat′ka, ale takozh tse roman pro istoriyu kolonistiv u velycheznomu i ne zavzhdy hostynnomu Alzhyri, pro skladni stosunky tsiyeyi krayiny z kolonistamy, pro hlyboki naslidky viyny ta politychnoyi revolyutsiyi…