My kolys′ zhyly tut

Moloda para, YEva ta CHarli, zaroblyaye na zhyttya remontom ta pereprodazhem starych budynkiv. Divchata ne mozhut′ poviryty vlasnomu schastyu: atmosfernyy budynok u horach distavsya yim za duzhe vyhidnoyu tsinoyu. Odnoho dnya na porozi z’yavlyayet′sya rodyna — tato, mama y troye ditey. CHolovik kazhe, scho vyris u ts′omu domi, i prosyt′ pokazaty oselyu svoyim ridnym. Ta schoyno neznayomtsi perestupayut′ porih, use zminyuyet′sya. U budynku pochynayut′ vidbuvatysya dyvni, tryvozhni rechi. YEva vidchaydushno choche, schob neprochani hosti pishly y bil′she ne povertalysya. Ale rodyna niby ne rozumiye, scho yim tut ne radi, — chy, mozhlyvo, prosto ne mozhe pity. A potim znykaye CHarli. I real′nist′ pochynaye vyslyzaty YEvi z-pid kontrolyu. Vona vidchuvaye: z tsym budynkom i yoho kolyshnimy meshkantsyamy schos′ ne tak. YIy zahrozhuye nebezpeka... Ta chy zmozhe YEva vryatuvaty sebe — chy vse tse lyshe pidstupna hra yiyi vlasnoho rozumu? «My kolys′ zhyly tut» Markusa Klivera — roman, scho potrapyv do spysku «Naykraschych horor-romaniv ostannich p’yaty rokiv» za versiyeyu Goodreads.