Mazal′ tov

Protyahom shesty rokiv Marho Vanderstraten pratsyuvala v rodyni suchasno-ortodoksal′nych yevreyiv, dopomahayuchy dityam iz domashnimy zavdannyamy. Vona — moloda studentka, scho nosyla korotki spidnytsi, zustrichalasya z irantsem i stavyla nezruchni zapytannya, — postupovo diznavalasya pro svit, zazvychay schovanyy vid storonnich ochey. Svit, de na kuchni ye dvi plyty, uvimknene v p’yatnytsyu svitlo horityme do vechora suboty, a do odruzhennya narecheni navit′ ne mozhut′ potysnuty odne odnomu ruk. I z rokamy istoriya, scho pochalas′ yak students′kyy pidrobitok, pererosla u spravzhnyu druzhbu. TSya knyzhka vidkryvaye chymalo tsikavych detaley z zhyttya ortodoksal′noyi yevreys′koyi hromady v Antverpeni y za yoho mezhamy. Ale scho vazhlyvishe — vona porushuye pytannya pro te, yaku rol′ u nashomu zhytti hraye natsional′na identychnist′, yak pochuvayet′sya lyudyna, vymushena zalyshyty sviy dim, i yak pryymaty inshoho, ne hublyachy sebe.