Korabel′ Ishtar

Archeoloh Dzhon Kenton povertayet′sya z Pershoyi svitovoyi viyny bez bud′-yakoyi motyvatsiyi ta spodivan′ na maybutnye. Use zminyuyet′sya, schoyno vin otrymuye miniatyurnyy kryshtalevyy korabel′, vykopanyy «z pischanych savaniv mertvoho Vavylonu». Nevdovzi Kenton potraplyaye na spravzhniy korabel′, symvolom yakoho ye yoho relikviya. Vyyavlyayet′sya, vin plyve bezkraynimy moryamy… i nevidomo, skil′ky tse tryvaye. Na korabli perebuvayut′ poslidovnyky vavylons′koho boha mertvych Nerhala ta zhrytsi vavylons′koyi bohyni rodyuchosti Ishtar. Zdayet′sya, tsey vichnyy kruyiz ye pokarannyam bohiv za hrich, vchynenyy bahato stolit′ tomu. Kenton vtyahuyet′sya v tsyu davnyu borot′bu y zakochuyet′sya u vavylons′ku pryntsesu SHareyn. Pislya yiyi vykradennya Kenton vyrushaye v pohonyu. Yomu dopomahayut′ u poshukach vikinh, zdorovan′-ninevit z bulavoyu, i pers — mayster yatahana. TSey kvartet stanovyt′ hriznu komandu! «Korabel′ Ishtar» (1924) — plid pryholomshlyvoyi uyavy avtora, scho nalezhyt′ do klasyky fenteziynoho romanu. Tvir vyriznyayet′sya napruzhenym syuzhetom ta bahatstvom motyviv vavylons′koyi, skandynavs′koyi, pers′koyi, shumers′koyi mifolohiy, spovnenyy iskrystych, obraznych, detalizovanych opysiv — zahal′novyznanyy shedevr. U vydavnytstvi «Folio» takozh vyyshly inshi tvory A. Merritta: «Hory, vid′mo, palay!», «Povzy, tine, plazuy!», «Misyachna zaplava», «Metalevyy monstr».