Beschreibung
Archeoloh Džon Kenton povertajet′sja z Peršoï svitovoï vijny bez bud′-jakoï motyvaciï ta spodivan′ na majbutnje. Use zminjujet′sja, ščojno vin otrymuje miniatjurnyj kryštalevyj korabel′, vykopanyj «z piščanych savaniv mertvoho Vavylonu». Nevdovzi Kenton potrapljaje na spravžnij korabel′, symvolom jakoho je joho relikvija. Vyjavljajet′sja, vin plyve bezkrajnimy morjamy… i nevidomo, skil′ky ce tryvaje. Na korabli perebuvajut′ poslidovnyky vavylons′koho boha mertvych Nerhala ta žryci vavylons′koï bohyni rodjučosti Ištar. Zdajet′sja, cej vičnyj kruïz je pokarannjam bohiv za hrich, včynenyj bahato stolit′ tomu. Kenton vtjahujet′sja v cju davnju borot′bu j zakochujet′sja u vavylons′ku pryncesu Šarejn. Pislja ïï vykradennja Kenton vyrušaje v pohonju. Jomu dopomahajut′ u pošukach vikinh, zdorovan′-ninevit z bulavoju, i pers — majster jatahana. Cej kvartet stanovyt′ hriznu komandu!
«Korabel′ Ištar» (1924) — plid pryholomšlyvoï ujavy avtora, ščo naležyt′ do klasyky fentezijnoho romanu. Tvir vyriznjajet′sja napruženym sjužetom ta bahatstvom motyviv vavylons′koï, skandynavs′koï, pers′koï, šumers′koï mifolohij, spovnenyj iskrystych, obraznych, detalizovanych opysiv — zahal′novyznanyj šedevr.
U vydavnyctvi «Folio» takož vyjšly inši tvory A. Merritta: «Hory, vid′mo, palaj!», «Povzy, tine, plazuj!», «Misjačna zaplava», «Metalevyj monstr».
