Knyzhkova barzha ("Malen′ka paryz′ka knyharnya" #2)

Splylo chotyry roky, yak ZHan Odynak pokynuv knyzhkovu barzhu «Literaturna apteka» ta navazhyvsya porynuty v nove kochannya. Ale lyubov do zhinky ne zaperechuye lyubovi do svoyeyi spravy, tozh pislya dovhych rozdumiv, umovlyan′ druziv i poslannya ZHoze Saramagu, scho zberehlosya v kapsuli chasu, mes′ye Odynak povertayet′sya. I kermuvaty barzheyu, i ztsilyuvaty lyuds′ki sertsya. Vodnochas vin pyshe svoye zhyttya, kochannya i spadok — dovidnyk dlya knyhotorhovtsiv i literaturnych farmatsevtiv. TSya knyzhka ne til′ky pro Odynaka, yoho ridnych i druziv. Vona i pro te, schob chytaty samych sebe, shukaty lyudey, z yakymy pochuvayeshsya «povnym vydannyam», a ne «vybranym». I, zvisno, peremischuvatysya vid planu do improvizatsiyi, nakryvaty v sertsi odyn stil dlya bazhan′ ta rozumu i znachodyty v chytanni tsilkovytu svobodu.