Knyžkova barža ("Malen′ka paryz′ka knyharnja" #2)

Splylo čotyry roky, jak Žan Odynak pokynuv knyžkovu baržu «Literaturna apteka» ta navažyvsja porynuty v nove kochannja. Ale ljubov do žinky ne zaperečuje ljubovi do svojeï spravy, tož pislja dovhych rozdumiv, umovljan′ druziv i poslannja Žoze Saramagu, ščo zberehlosja v kapsuli času, mes′je Odynak povertajet′sja. I kermuvaty baržeju, i zciljuvaty ljuds′ki sercja. Vodnočas vin pyše svoje žyttja, kochannja i spadok — dovidnyk dlja knyhotorhovciv i literaturnych farmacevtiv. Cja knyžka ne til′ky pro Odynaka, joho ridnych i druziv. Vona i pro te, ščob čytaty samych sebe, šukaty ljudej, z jakymy počuvaješsja «povnym vydannjam», a ne «vybranym». I, zvisno, peremiščuvatysja vid planu do improvizaciï, nakryvaty v serci odyn stil dlja bažan′ ta rozumu i znachodyty v čytanni cilkovytu svobodu.