Dim, de zhevriye svitlo

«...ya bachu v tsych slovach istynu — vony pro spravzhnyu lyubov, pro lyubov na vse zhyttya, pro te, scho taka lyubov naspravdi ye. I schob yiyi vidshukaty, ne treba nikudy yichaty, dostatn′o povernuty klyuch u zamku: obiymaty mitsno-mitsno, radity tomu, scho strichayesh u novomu dni, y umity vidnachodyty spokiy. Nemov sydysh na berezi lypnevoho morya iz zaplyuschenymy ochyma, ale z vidkrytym sertsem. Koly ty zustrinesh i piznayesh sebe, to zustrinesh i piznayesh toho, z kym zachochet′sya zaspivaty ulyublenych pisen′ i zavaryty ne odne hornyatko kavy».