CHas zhyty i chas pomyraty

1944-y. Viyna dobihaye kintsya. Ryadovyy Ernst Hreber povertayet′sya zi Schidnoho frontu dodomu u vidpustku. Ale ridne misto zruynovane bombarduvannyam. Rozshukuyuchy bat′kiv, Ernst zustrichaye Elizabet... U nych obmal′ chasu. Ale tsi kil′ka dniv, scho vony provely razom, zdatni vmistyty v sebe vse zhyttya. Vse yichnye korotke zhyttya i velyke kochannya, u yakoho nemaye maybutn′oho... Koly ves′ svit ruynuyet′sya, koly chtos′ za tebe vyrishuye, scho teper — chas pomyraty, tak chochet′sya zhyty...