Čas žyty i čas pomyraty

1944-j. Vijna dobihaje kincja. Rjadovyj Ernst Hreber povertajet′sja zi Schidnoho frontu dodomu u vidpustku. Ale ridne misto zrujnovane bombarduvannjam. Rozšukujučy bat′kiv, Ernst zustričaje Elizabet... U nych obmal′ času. Ale ci kil′ka dniv, ščo vony provely razom, zdatni vmistyty v sebe vse žyttja. Vse ïchnje korotke žyttja i velyke kochannja, u jakoho nemaje majbutn′oho... Koly ves′ svit rujnujet′sja, koly chtos′ za tebe vyrišuje, ščo teper — čas pomyraty, tak chočet′sja žyty...