Budynok na Manho-strit

SCHo take domivka i yak vona vplyvaye na nashu osobystist′? My buduyemo nashe zhyttya za pryscheplenymy udoma pravylamy chy vsuperech ïm? Tikayemo zvidty y̆ zavzhdy chochemo povernutys′ chy chiplyayemosya za dim i zhadayemo y̆oho pokynuty? Dvanadtsyatyrichna Esperansa stavyt′ sobi tsi pytannya sche ne usvidomleno, intuïtyvno, koly sposterihaye za zhyttyam meksykans′koï hromady v misti CHykaho, kudy nalezhyt′ i sama. U seriï nevelykych zamal′ovok, yaki ochoplyuyut′ odyn rik zhyttya divchynky, opysuyut′sya nay̆prymitnishi momenty yiyi doroslishannya. Deyaki z nych yaskravi y̆ veseli, deyaki — pechal′ni chy hidni soromu, a inshi — spustoshuyut′ svoyeyu trahichnistyu. Ne meksykanka, ale y̆ ne amerykanka, vzhe ne dytyna, ale sche y̆ ne dorosla — Esperansa rozpovidaye po istoriï na kozhen krok svoho korychnevoho cherevychka.