MOYA GALICHINA. Kraj za Karpatami

Golovnim geografіchnim toposom, u yakomu rozgortaєt′sya bіl′shіst′ podіj knigi Zalcі Landman, є Schіdna Galichina j zokrema ZHovkva, rіdne mіsto pis′mennicі, a golovnim kolektivnim personazhem – її najblizhche otochennya: bat′ko j mati, dіdusі j babusі, dyad′ki j tіtki, kuzeni j kuzini, druzі j znajomі. Same voni є opovіdachami abo dіjovimi osobami pletiva neskіnchennich іstorіj, yakі utvoryuyut′ narativnij prostіr cich spogadіv. A poza tim tut dіyut′ takozh desyatki іnshich personazhіv – epіzodichnich і vipadkovich: pol′s′kі pomіshhiki, ukraїns′kі selyani, chasids′kі vunderrabі, avstrіjs′kі gusari, rosіjs′kі kozaki, єvrejs′kі komersanti, orendarі, shinkarі, shadcheni (shlyubnі poseredniki), zhebraki, mіs′kі bozhevіl′nі, svyashheniki, chernicі, nyanі j sluzhnicі toshho. Pіd perom shvej- cars′koї pis′mennicі shhe raz koloritno postaє avtentichna panorama Schіdnoї Galichini pochatku 20 st. – z usіm svoїm rozmaїttyam, budnyami j svyatami, socіal′nimi kontrastami j іstorichnimi kataklіzmami.