Neobychnyj vybros pronessya nad Zonoj, polnost′yu vysushiv zaton reki Pripyat′, kuda «musorshhiki» godami sbrasyvali redchajshie artefakty. Kazalos′ by, idi i grebi ich lopatoj — no eto ne tak‑to prosto sdelat′. ZHestochajshij radiacionnyj fon ubivaet vse zhivoe v zatone, k tomu zhe ego teper′ zapolnyaet krovavyj tuman, iz kotorogo eshhe nikto ne vozvrashhalsya.
Snajper po‑prezhnemu oderzhim ideej ozhivit′ svoich pogibshich druzej. I teper′ put′ k ego celi lezhit cherez zaton, chto fakticheski ravnosil′no gibeli. Vdobavok k etomu «klondajku artefaktov» proyavlyayut neshutochnyj interes vse krupnye gruppirovki Zony — «Borg», «Volya», bandity, naemniki, kotorye nikogda ne dopustyat stalkera‑odinochku k sokrovishham, skrytym v krasnom tumane...
No Snajper vse zhe gotov idti k zatonu, nesmotrya na lyubye prepyatstviya i dazhe tochno znaya, chto zhivym emu obratno ne vernut′sya.
