Vonhozero. Epidemiya

Po-spravzhn′omu my zlyakalysya toho dnya, koly oholosyly pro zakryttya metro. Podzvonyla mama: «U mahazynach porozhni polytsi… Znayesh, dytynko, yakos′ meni chasom motoroshno, na vulytsi usi v maskach». Potim Ser′ozha, miy cholovik, ne zmih dodzvonytysya na robotu, zavys mobil′nyy zv’yazok, yak buvaye novorichnoyi nochi — merezha zaynyata i korotki hudky, a nadvechir novyny posypalysya, mov z mishka, — komendants′ka hodyna, zaborona na peresuvannya mistom, patruli, rozdacha likiv i produktiv za talonamy, komertsiyni orhanizatsiyi zakryto, u shkolach i dytsadkach orhanizovano punkty ekstrenoyi dopomohy. Ale naspravdi to buly ne punkty, a lazarety, perepovneni tyazhko chvorymy, yakych klaly prosto na pidlohu. Infikovanych schoden′ stavalo vse bil′she i menshalo nadiyi. Zamkneni, zalyakani, rozdileni blokpostamy. Ale tsey zhach buv lyshe pochatkom. I todi rozverzlosya peklo...