Beschreibung
Po-spravžn′omu my zljakalysja toho dnja, koly oholosyly pro zakryttja metro. Podzvonyla mama: «U mahazynach porožni polyci… Znaješ, dytynko, jakos′ meni časom motorošno, na vulyci usi v maskach». Potim Ser′oža, mij čolovik, ne zmih dodzvonytysja na robotu, zavys mobil′nyj zv’jazok, jak buvaje novoričnoï noči — mereža zajnjata i korotki hudky, a nadvečir novyny posypalysja, mov z miška, — komendants′ka hodyna, zaborona na peresuvannja mistom, patruli, rozdača likiv i produktiv za talonamy, komercijni orhanizaciï zakryto, u školach i dytsadkach orhanizovano punkty ekstrenoï dopomohy. Ale naspravdi to buly ne punkty, a lazarety, perepovneni tjažko chvorymy, jakych klaly prosto na pidlohu. Infikovanych ščoden′ stavalo vse bil′še i menšalo nadiï. Zamkneni, zaljakani, rozdileni blokpostamy. Ale cej žach buv lyše počatkom. I todi rozverzlosja peklo...
