Ubit′ demona, spasti korolya

Vse nachalos′ s kazni… Popavshemu v plen komandiru demonov — golovu s plech. I nikakoj zhalosti k vragu korolevstva, zachvatchiku iz chuzhogo mira! Kto zhe znal, chto on vernetsya… v vide ducha, kotoryj vselitsya v moego luchshego druga. No ne bud′ ya Evelina Sol′, korolevskij artefaktor, esli ne sdelayu vse vozmozhnoe, chtoby unichtozhit′ etu tvar′! Odnako esli uznat′ vraga poluchshe… ostanetsya li on vragom?