Description
«Vona trimaєt′sya, voni trimayut′sya za ruki, vona pitaє sebe, yak voni opinilisya same tut і same zaraz і zapevnyaє, shho ce lishe timchasovі trudnoshhі, a vgolos govorit′ jomu poterpіti», — іz opovіdannya Ol′gi Bogomaz Nіbi drіbna trіshhina — timchasovі trudnoshhі. Ale same cherez nich mi zdatnі na vchinki, slіdi vіd yakich zalishayut′sya z nami nazavzhdi Roztroshhene pіanіno «Ukraїna», za yakim dіti vchat′sya zhorstokostі. Zadirki na pal′cyach chlopchika, shho znachodit′ sebe u lіteraturі. Dіvchina, yaka chodit′ supermarketom po kolu. Toksichnі ofіsi ta pechivo Madlen. Listi do lastіvochki j vozi, shho priїzhdzhayut′ za toboyu naprikіncі zhittya. Bіla koza і rudij kudlatij pes. Koliskova, shho suprovodzhuє pіd chas vtechі vіd frontu, і bagato-bagato kotіv. Ce opovіdannya pro svіt, yakij pokolіnnya za pokolіnnyam dedalі duzhche trіshhit′ po shvach. Pro omanlivu timchasovіst′ problem і pozachassya nadіj na krashhe. Pro smіch і poshuk novich sensіv zhittya, viznannya pomilok і bazhannya vryatuvati kogos′ chocha b slovom. Bo tak zavzhdi є shans, shho odnogo dnya chtos′ vryatuє і tebe.
